ما تو رو فقط برای مهربونی به جهانیان فرستادیم،

من و تو چی می تونیم بگیم توی این شب با برکت؟

جز صلوات و سلام.

[]

و ما ارسلناک الا رحمة للعالمین

نام تو را می توان نوشت

با هر چه رود

راه تو را می توان سرود

بیم از حصار نیست

که هر قفل کهنه را

با دست های روشن تو

می توان گشود

...

خدای ما دوباره سنگ و چوب شد، نیامدی...

پروردگار من!

وَ اَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفى

تو خوب می دونی که من چقدر ضعیفم...

عَنْ قَليلٍ مِنْ بَلاَّءِ الدُّنْيا وَ عُقُوباتِها

خوب می دونی که توی بلاها و سختیای دنیا،

توی امتحاناش کم می آرم.

نه تنها در برابر مشکلات و سختیا و امتحانای دنیا،

که در در مقابل کیفر و جزای اونا هم ناتوانم.

وَ ما يَجْرى فيها مِنَ الْمَكارِهِ عَلى اَهْلِها

همون سختیا و بدیا و ناملایماتی که برای اهل دنیا پیش میاد...

عَلى اَنَّ ذلِكَ بَلاَّءٌ وَ مَكْرُوهٌ

قَليلٌ مَكْثُهُ

يَسيرٌ بَقاَّئُهُ

قَصيرٌ مُدَّتُهُ

هرچند که اون سختیا و بدیا،

موندگاریش ناچیز،

پایداریش کم،

و مدتش کوتاهه.

فَكَيْفَ احْتِمالى لِبَلاَّءِ الاْخِرَةِ

پس چطور می خوام سختی آخرت رو تحمل کنم؟

وَ جَليلِ وُقُوعِ الْمَكارِهِ فيها

اگه ناملایمات بزرگ آخرت برام پیش بیاد چطور می تونم تحملشون کنم؟

وَهُوَ بَلاَّءٌ تَطُولُ مُدَّتُهُ

وَ يَدُومُ مَقامُهُ

تازه اون سختیا مدتشم طولانیه،

موندگاریشم زیاده.

وَ لا يُخَفَّفُ عَنْ اَهْلِهِ

به کسایی که لایق این بدیا و سختیا و ناملایماتن، هیچ تخفیفی هم نمی دن.

هیچ کم و کسری هم توی اونا نیست.

لاِنَّهُ لا يَكُونُ اِلاّ عَنْ غَضَبِكَ وَاْنتِقامِكَ وَ سَخَطِكَ

چون بدی و سختی آخرت از خشم و کینه و عصبانیت توست.

وَ هذا ما لا تَقُومُ لَهُ السَّمواتُ وَالاْرْضُ

خشم و کینه و عصبانیت تو هم چیزی نیست که آسمونا و زمین بتونن در برابرش دووم بیارن.

يا سَيِّدِى

آقای من!

فَكَيْفَ لى

من چطور؟

من می تونم در برابرشون طاقت بیارم؟

وَ اَنَا عَبْدُكَ

الضَّعيفُ

الذَّليلُ

الْحَقيرُ

الْمِسْكينُ

الْمُسْتَكينُ

در حالی که من فقط بنده تو هستم...

همون بنده ناتوان،

همون بنده خوار،

همون بنده ناقابل،

همون بنده بدبخت بی نوا،

همون بنده تسلیم و فروتن..

...

دعای کمیل