دروغ های جدید منند

                           بر سر و صورتم...

          این درد کمر و قلب و غیره هم.

[]

امروز برای چهاردهمین بار

                                 هجده سالگیم را جشن گرفتم...

                                 هجده ساله هم خواهم مرد.

روی سنگ قبرم بنویسید:

جوان ناکام؛ میم. غریب

همین. یاعلی مدد.

دوشنبه ۱۹/۱/۸۷

                              حتی "نباتی" هم

          حوصله دستان بی قرارم را ندارد.

این مرغ عشق دستی بی قفس هم

                              از آغوش دستانم

                                    می گریزد...

باورت می شود؟

                          دلم برای بازی های معصومانه اش

                                                 تنگ می شود...

همین. یاعلی مدد.

شنبه ۱۷/۱/۸۷

نیازی به تفهیم اتهام نیست...

                      من محکومم!

حکم نگفته ات را

                          اجرا کن.

فقط...

کاش...،

          کاش مرا

          با برق نگاهت

                        بکشی...

همین. یاعلی مدد

شنبه ۹/۴/۸۶

           که نقض غرض است

                          نگاهت...

خرابم کرده و

                 آبادیم از اوست.

کشته مرا

     این اعجاز مسیحایی تو...

همین. یاعلی مدد.

یک شنبه ۲۶/۱/۸۶

                               گذشته باشد،

                                زلزله صدایت،

                             کشور وجودم را

                                 می لرزاند...

مانده ام حیران...

اگر ببینمت،

               خانه دلم،

              چه خواهد شد؟

همین. یاعلی مدد.

یک شنبه ۲۶/۱/۸۶

باور نمی کنم...!

[]

این بار

        - اگر خواستی -

    قاب عکس هایت را

                      ببین.

همان ها

            که با آب دریا

     می شویمشان...

همان دو قاب سیاه و سپید،

    با تذهیب مژگان...

                            - همین چشم ها... -

همین. یاعلی مدد.

یک شنبه ۱۹/۱/۸۶

         پاییز،

         بهار شعراست...

اما

گاه، فاصله بین شنیده ها و دیده ها،

                           کیلومتر هاست:

                           "چهار انگشت".

من دیدم...

دیدم که بهار،

                زرد شد وسرد،

                          پاییز...

[]

فصل و صل ما گذشت.

و من امروز،

              سی امین پاییز زندگیم را

                 به سوگ می نشینم...

همین. یاعلی مدد.

شنبه ۱۹/۱/۸۵

بایست...،

         محکم بایست.

         بمان و تحمل کن.

تمام بار صبر و تحمل من

         بر دوش توست...

                  پای من...!

محکم باش و نلرز،

                       حتی اگر دلم لرزید...

همین. یاعلی مدد.

سه شنبه ۱/۱/۸۵

پسرک خیس عرق از خواب پرید. ترس تمام وجودش را گرفته بود. احساس می کرد به داخل شومینه گوشه اتاق پرت شده و آتش از بدنش زبانه می کشد.

از تخت بلند شد و به سمت آینه رفت. دانه های درشت عرق، روی پیشانیش خودنمایی می کرد. با احتیاط عرق از پیشانی گرفت و به تخته های کنار اتاق تکیه داد.

آینه تغییری در چهره اش نشان نمی داد اما خودش فکر می کرد چیزی در میان تخته سینه اش تکان می خورد...

[]

تصمیمش را گرفت.

باید آدم می شد...

[]

پینوکیو، عاشق فرشته مهربون شده بود...

          دروغ می گویند.

سال ها،

         نه شمسی است، نه قمری...

گردش روزگار،

         بر مدار ماه روی توست

              در هاله ای سیاه...

تقویم ها

          دروغ می گویند.

خورشید گیسوانت،

          پشت ماه

          خوابیده...

تقویم ها

          دروغ می گویند.

سال،

          سیصد و شصت و پنج روز نیست.

          سیصد و شصت و پنج

                      یلدای بی سحر است...

                      تمام شب هایم را

                               شمرده ام.

تقویم ها

          دروغ می گویند.

فردا،

          پایان سال است،

                               بهار نخواهد آمد...

همین. یاعلی مدد.

جمعه ۲۵/۱۲/۸۵

               کار دیگری

               از دستم

               بر نمی آمد.

تمام توانم

            در چشمهایم بود،

            تا بتوانم از پشت جرثقیل کنار خیابان

                                         نگاهت کنم...

همین.

             کار دیگری

             از دستم

             بر نمی آمد...

همه چیز را

              وقتی از مقابلت می گذشتم

                                   باخته بودم...

همین. یاعلی مدد.

پنج شنبه ۲۴/۱۲/۸۵

امشب،

    دلم،

   تب دار توست...

این پاره های آتش

   خنکای آه جگر سوز توست...

می دانم...!

نمی دانم...!

                 چه می کشی؟

                    چه می کنی

               با این دل پر تاول؟

[]

آه نکش...

             شیرین!

              فرهاد،

              مدتی است که

                     خوابیده...

[]

فردا،

      همان دیروزی است

                              که دلت سوخت...

همین. یاعلی مدد.

شنبه ۱۲/۱۲/۸۵

      دل به دریا

                  زدم،

             و گفتم:

                 "دوستت دارم"

حالا،

سنگی

        در ساحل

                   افتاده...

                   سیاه و صیقل خورده...

                           "دوستت دارد..."

همین. یاعلی مدد.

جمعه ۷/۷/۸۵

          بر باد رفت.

تنها

   برایم،

   قلیانی مانده،

         بدون آتش و آه.

با هر نفس،

        غل غلی می کنم

                           و...

                         تمام.

۱۷۳ سال می شود

                        که سوخته ام.

امسال هم

              مثل همه سال های قبل،

لحظه لحظه

             روزْمرگم را،

             قشنگ،

             نگاه کردم.

[]

حیف!

       دیگر دلی ندارم،

                          تا برایم بسوزد...

همین. یاعلی مدد.

چهارشنبه ۱۵/۶/۸۵

                 آدم ابوالبشر.

مرا هم

         از بهشت،

                    بیرون کردند.

اما حیف...!

حیف که نمی دانم،

                        کدامین میوه ممنوعه را

                                       خورده بودم.

همین. یاعلی مدد.

دوشنبه ۲۹/۱۲/۸۴

           به این کاغذهای خط خطی!

بوی خوشی دارند

شبیه بوی

          عود نسوخته

بوی

         دل سوخته...

نام تو را

               زمزمه می کنند...

همین. یاعلی مدد

چهارشنبه ۲۹/۶/۸۵

            زندگی من است.

روزگار را

            برای تو

            زینت می کنم.

تلخ،

سیاه،

خاکستر.

چیز دیگری نداشتم.

همین. یا علی مدد.

شنبه۱/مهر/۸۵

      مردم

      به انبوه لباس هایم

      در گرمای این روزگار بخندند.

مهم نیست...

دلشان شاد،

      لبشان پر خنده.

با دلم چه می کنند؟

این بطری پر آب

      و منجمد...

همین. یا علی مدد

سه شنبه۲۰/تیر/۸۵

        آسمان...

        بغضش را

        در قطره هایی

        که بر سر و صورتم می زد،

                       جمع کرده بود.

همان شبی که...

            در افق نگاهت

                         غرق شدم!

من...

      به حکم آسمانی دلم

       سنگسار می شدم.

[]

آن شب هم

              باران می بارید.

همین. یا علی مدد.

یک شنبه ۱۱/تیر/۸۵

تلخ تلخ!

این ها...

       فقط حرف دلم بود،

       که بر زبانم جاری شد.

                       کال کال!

می ترسیدم اگر دیرتر بگویم،

                  در دلم بگندند.

چه زود چیدمشان.

                      شاید هم دیر!

همین. یا علی مدد.

دوشنبه۲۹/اسفند/۸۴

ساعتی بعد از سال تحویل

     آبروی ریخته ام را

                  بمکند.

بگذار...

     دل شکسته ام را

       به دندان کشند.

کاش می دانستند

      جز شرابی شور و طعامی تلخ

               نصیبی نخواهند داشت.

هرچند،

         همین ها

                     برایم مانده بود...

همین. یاعلی مدد.

دوشنبه ۲۳/مرداد/۸۵

            چند هفته است

            که همه از گرمای این روزها می نالند.

شاید راست بگویند...

                            من که نمی فهمم.

شاید تقصیر من است...

            چند هفته است

            این روزها را آتش می زنم...

همین. یاعلی مدد.

پنج شنبه۱۲/مرداد/۸۵

نه؟

چه خوب!

چون من هم

            جز این زبان الکن

            زبان دیگری نمی شناسم.

چه فرقی می کند؟

وقتی هم زبانی ندارم!

همین. یاعلی مدد.

سه شنبه۲۳/خرداد/۸۵