الان هم که داره می خونه، انگار تو جاده بهشت زهرا(س) هستم و بچه های گل فروش دنبالمن...

...

حیف...!

***

یاران چه غریبانه، رفتند از این خانه

هم سوخته شمع ما، هم سوخته پروانه

بشکسته سبوهامان، خون است به دلهامان

فریاد و فغان دارد دردی کش میخانه

هر سو نظر اندازی، صد خاطره می سازی

زآنها که سفر کردند، دلشاد از این خانه

تا سر به بدن باشد، این جامه کفن باشد

فریاد اباذرها ره بسته به بیگانه

ای وای که یارانم، گل های بهارانم

رفتند از این خانه، رفتند غریبانه