تبليغاتX
كوچه پشتی
زاهدبودم ترانه گویم کردی/سرحلقه بزم و باده جویم کردی/سجاده نشین باوقاری بودم/بازیچه کودکان کویم کردی
حال جگر ریش من و سوز دل شمع / هر کس که نویسد، ز قلم خون بچکاند 

داغی هوا

           اجازه نفس کشیدن

                       نمی دهد.

امشب،

    دلم،

   تب دار توست...

این پاره های آتش

   خنکای آه جگر سوز توست...

می دانم...!

نمی دانم...!

                 چه می کشی؟

                    چه می کنی

               با این دل پر تاول؟

[]

داغی هوا

           اجازه نفس کشیدن

                       نمی دهد.

آه نکش...

             شیرین!

              فرهاد،

              مدتی است که

                     خوابیده...

[]

فردا،

      همان دیروزی است

                              که دلت سوخت...

همین. یاعلی مدد.

شنبه ۱۲/۱۲/۸۵

|+| نوشته شده توسط میم. غریب در یکشنبه 13 اسفند1385 | موضوع: دل نوشته ها