تبليغاتX
كوچه پشتی
زاهدبودم ترانه گویم کردی/سرحلقه بزم و باده جویم کردی/سجاده نشین باوقاری بودم/بازیچه کودکان کویم کردی
ماییم و کهنه دلقی کآتش در آن توان زد 
بگذار...

     آبروی ریخته ام را

                  بمکند.

بگذار...

     دل شکسته ام را

       به دندان کشند.

کاش می دانستند

      جز شرابی شور و طعامی تلخ

               نصیبی نخواهند داشت.

هرچند،

         همین ها

                     برایم مانده بود...

همین. یاعلی مدد.

دوشنبه ۲۳/مرداد/۸۵

|+| نوشته شده توسط میم. غریب در دوشنبه 23 مرداد1385 | موضوع: دل نوشته ها