تبليغاتX
كوچه پشتی
زاهدبودم ترانه گویم کردی/سرحلقه بزم و باده جویم کردی/سجاده نشین باوقاری بودم/بازیچه کودکان کویم کردی
نشد بر سر آتش میسرم که نجوشم...! 
تو چرا می لرزی؟

بایست...،

         محکم بایست.

         بمان و تحمل کن.

تمام بار صبر و تحمل من

         بر دوش توست...

                  پای من...!

محکم باش و نلرز،

                       حتی اگر دلم لرزید...

همین. یاعلی مدد.

سه شنبه ۱/۱/۸۵

|+| نوشته شده توسط میم. غریب در سه شنبه 7 فروردین1386 | موضوع: دل نوشته ها