تبليغاتX
كوچه پشتی
زاهدبودم ترانه گویم کردی/سرحلقه بزم و باده جویم کردی/سجاده نشین باوقاری بودم/بازیچه کودکان کویم کردی
آنچه جان کند تنم، عمر حسابش کردم... 
شنیده بودم

         پاییز،

         بهار شعراست...

اما

گاه، فاصله بین شنیده ها و دیده ها،

                           کیلومتر هاست:

                           "چهار انگشت".

من دیدم...

دیدم که بهار،

                زرد شد وسرد،

                          پاییز...

[]

فصل و صل ما گذشت.

و من امروز،

              سی امین پاییز زندگیم را

                 به سوگ می نشینم...

همین. یاعلی مدد.

شنبه ۱۹/۱/۸۵

|+| نوشته شده توسط میم. غریب در یکشنبه 19 فروردین1386 | موضوع: دل نوشته ها