تبليغاتX
كوچه پشتی
زاهدبودم ترانه گویم کردی/سرحلقه بزم و باده جویم کردی/سجاده نشین باوقاری بودم/بازیچه کودکان کویم کردی
در کوی نیکنامی ما را گذر ندادند... 
می دونم که بی فایده است...

هزار بار هم هزار راه جدید رو هم که برم به هیچ قبرستونی نمی رسم...

کار دنیا همینه...

می گی نه؟

وایسا نیگا کن...

***

امید عافیتم بود، روزگار نخواست

قرار عیش و امان داشتم، زمانه گرفت

|+| نوشته شده توسط میم. غریب در جمعه 1 تیر1386 | موضوع: روزمره گی ها