وقتی دلم می خواد حرف بزنم ولی کسی گوش نمیده!

وقتی حتی در و دیوار خیالی این محیط مجازی هم کلافه ام می کنه!

وقتی بین این چند میلیارد آدم، یک نفر هم پیدا نمی شه که بتونم باهاش راحت باشم.

وقتی هر طرفو که نگاه می کنم، هیچی نمی بینم! (تا حالا توی ظلمات گیر کردید؟ من این اتفاق برام افتاده. تو این موقعیت هیچی نمی شه دید. هیچی.)

وقتی تمام دنیا رو موجی می بینم که نه تنها نمی تونم سوارش بشم، بلکه داره رو سرم خراب می شه!

وقتی اوضاع و احوالم خیلی بدتر از اینایی که گفتم می شه!

اونوقت تو وبلاگم می نویسم:

بسم الله الرحمن الرحیم

قل اعوذ برب الفلق

من شر ما خلق