حدودا یه سال از اون حرکتی که توی این دنیای مجازی افتاد می گذره. همون که معروف شد به "یلدا بازی".

از همون موقع فکر می کردم از این حرکت می شه بیشتر استفاده کرد. یعنی به جای این که خلق الله بیان و از خاطره هاشون یا شیرین کاریاشون تعریف کنن، می شه یه کاری کرد که بیشتر و بهتر جواب بده.

این جریان همینجور بود و موند تا این روزها...

این روزهایی که همه در حسرت از دست دادن قیصرند.

جالبه که بعد از فوت این جناب شعر و شعور و عشق، هرکسی، با هر اندیشه و جناح و طرز فکر و سلیقه و عقیده ای، داغدار شد. اینجا دیگه همه یه حرف می زنن. پیام های تسلیت از جانب همه گقته می شه، همه به تشییع جنازه رفتن، خیلی از وبلاگ ها سیاهپوش شدن، خلاصه همه در گیر می شن و شدن... حتی کسایی که از این مملکت رفتن...

توی این چند روزه مدام دلم می خواست که می شد یه کاری برای قیصر امین پور بکنم. کسی که خیلی از مواقع بهترین لحظاتمو باهاش گذروندم. البته فکر می کنم فقط من نیستم که یه همچین حسی نسبت به قیصر دارم.

خلاصه با تمام این حرفا، تصمیم گرفتم، بیام و سه تا کار برای قیصر بکنم. از دیگرانی هم که فکر می کنم دلشون برای قیصر امین پور تنگ شده، دعوت کنم که اگه دلشون خواست بیان و همراه باشن. شاید شد و یه اتفاق به درد بخوری توی این دنیای مجازی افتاد. ضمنا اگه کسی طرحی داره که بهتر می شه ازش استفاده کرد... بسم الله.

***

اما اون سه تا کار:

۱- برای شادی روح کسی که شاد کننده دلهامون بود، یه فاتحه بخونیم.

۲- یکی از شعراشو بنویسیم.

۳- یه جمله در موردش بنویسیم.

***

۱- فاتحه یادمون نره...

۲- اینجا همه هر لحظه می پرسند:

-«حالت چطور است؟»

اما کسی یک بار

از من نپرسید:

-«بالت...

۳- فکر می کنم بهترین جمله در مورد قیصر رو خودش گفته:

"ما

همزاد عاشقان جهانیم..."

***

برای شروع، من از این دوستان دعوت می کنم که همراهم باشن:

۱- دست نویس

۲- چهار ستاره مانده به صبح

۳- سیمرغ

۴- پرواز تا ناکجا آبادها

۵- شب های روشن

همین. یاعلی مدد.