تبليغاتX
كوچه پشتی
زاهدبودم ترانه گویم کردی/سرحلقه بزم و باده جویم کردی/سجاده نشین باوقاری بودم/بازیچه کودکان کویم کردی
میوه های کال و تلخ 
تلخ!

تلخ تلخ!

این ها...

       فقط حرف دلم بود،

       که بر زبانم جاری شد.

                       کال کال!

می ترسیدم اگر دیرتر بگویم،

                  در دلم بگندند.

چه زود چیدمشان.

                      شاید هم دیر!

همین. یا علی مدد.

دوشنبه۲۹/اسفند/۸۴

ساعتی بعد از سال تحویل

|+| نوشته شده توسط میم. غریب در پنجشنبه 23 شهریور1385 | موضوع: دل نوشته ها