شبای اول خیلی خوشم اومد. می دیدم که میزان تحمل مخالف توی مردم خیلی بالا رفته و به جای این که بیفتن به جون هم و همدیگه رو تیکه پاره کنن، فقط شعار می دادن و نهایتش این بود که بر علیه کاندیدای مقابل شعر می گفتن و تیکه بار طرفداراش می کردن.

جالب اینجا بود که یه نفر تک و تنها می رفت وسط جمعیت مقابل و شعار می داد کسی هم کاریش نداشت.

بازار بحث هم داغ داغ بود.

یه چیزی تو مایه های شبای کوی دانشگاه ولی بدون درگیری و فقط تو حوزه مربوط به انتخابات.

شب اول بذرپاشو دیدم که توی یه پراید اومده بود میدون ولیعصر ببینه چه خبره. هیچ کسی هم نمی شناختش.

خیلی از رفقای اصلاح طلب و اصولگرا رو هم دیدم. اوضاع خیلی خوب بود. همه با هم دوستانه حرف می زدن و شاید جر و بحت می کردن. بعد هم دوستانه تمومش می کردن.

به نظرم این اتفاق مهمیه که توی این دوره افتاده و باید قدرشو دونست.

اما ضمن این که باید همه حواسشون باشه که این فرصتو از دست ندن و بذارن این تجربه کامل شکل بگیره از طرفی هم باید مواظب باشن این فضا استادیومی نشه.

یعنی همین چیزی که داره الان پیش میاد. یعنی فضای شعر و و شعور و مکالمه داره می ره به سمت شور و شعار و مجادله. بدون منطق و برهان.

بعضیا رو این شبا می شه دید -تو هر جناحی- که فرق بین میتینگ و استادیومو نمی دونن. انگار که اومدن تماشای فوتبال. همون جور سر و صدا و آشوب می کنن.

اگه اینجور پیش بره بعید نیست کار به تخریب اتوبوس و فشفشه و اینجور قضایا بکشه.

اینجا رو به نظرم طرفین دعوا -کاندیداها- باید مراقبت کنن. درسته که توی مناظره ها همه چی بار هم می کنن ولی باید به مردم اجازه بدن طعم آزادی بیان بدون خشونتو تجربه کنن.

مردم باید تجربه کنن که یه نفر ممکنه همه چی درباره نامزد مورد علاقه شون بگه اونا هم در مقابل جواب بدن ولی دست به خشونت و درگیری نزنن.

(می دونم که الان کامنت می ذارین که وقتی فلانی بهمان می گه همین می شه دیگه -که برای اونم شاید بشه جوابی داد- من اصلن کاری به کار نامزدای ریاست جمهموری ندارم. می گم مردم باید بتونن مخالفو تحمل کنن)

ماها یه جایی باید برای خودمون خط قرمزامونو روشن کنیم. کاندیداهای ریاست جمهوری جزو مقدسات نظام نیستن که اگه یه نفر مقابل من فرد مورد نظرمو قبول نداشت بخواد به رگ غیرتم بر بخوره و...

همون اندازه که اون فرد مورد نظر منو قبول نداره منم ممکنه طرف مقابلمو قبول نداشته باشم. مهم اینه که همه مون زیر بیرق اسلام و نظام سینه برنیم...

ولی اگه فرهنگ استادیومی توی این جریان باب بشه، خراب می شه. می شه تعصب بدون دلیل از آبی یا قرمز یا هر رنگ دیگه ای.