تبليغاتX
كوچه پشتی
زاهدبودم ترانه گویم کردی/سرحلقه بزم و باده جویم کردی/سجاده نشین باوقاری بودم/بازیچه کودکان کویم کردی
من خود آتشی که مرا داده رنگ فنا می شناسم... 
اي مردمان بگوييد آرام جان من کو

راحت‌فزاي هرکس محنت‌رسان من کو

نامش همي نيارم بردن به پيش هرکس

گه گه به ناز گويم سرو روان من کو

در بوستان شادي هرکس به چيدن گل

آن گل که نشکفيدست در بوستان من کو

...

انوری

|+| نوشته شده توسط میم. غریب در سه شنبه 21 آذر1385 | موضوع: پا در کفش های مکاشفه