تبليغاتX
كوچه پشتی
زاهدبودم ترانه گویم کردی/سرحلقه بزم و باده جویم کردی/سجاده نشین باوقاری بودم/بازیچه کودکان کویم کردی
تا تو نگاه می کنی، کار من آه کردن است... 
آه از نگاه چشم سیاهت که گاه گاه

قلب مرا به قلب تو پیوند می زند

گاهی نمی توان به دوصد شعر ناب گفت

حرفی که یک ترانه لبخند می زند

***

اگه گفتی این شعر مال کیه؟

|+| نوشته شده توسط میم. غریب در سه شنبه 28 آذر1385 | موضوع: پا در کفش های مکاشفه