بر باد رفت.

تنها

   برایم،

   قلیانی مانده،

         بدون آتش و آه.

با هر نفس،

        غل غلی می کنم

                           و...

                         تمام.

۱۷۳ سال می شود

                        که سوخته ام.

امسال هم

              مثل همه سال های قبل،

لحظه لحظه

             روزْمرگم را،

             قشنگ،

             نگاه کردم.

[]

حیف!

       دیگر دلی ندارم،

                          تا برایم بسوزد...

همین. یاعلی مدد.

چهارشنبه ۱۵/۶/۸۵